بسمه تعالی
رییس صداوسیما در استان کردستان 20/4/87
صداوسیما درهر کشور چه سراسری وچه محلی باطیف های گوناگون آیینه ای شفاف جهت انعکاس ویا احیای فرهنگ وآداب وآموزش عمومی و توسعه ی نمودهای اخلاقی و رشدوبالندگی مخاطبین است. بالطبع سیمای تحت مسؤولیت شما نیز می بایست برنامه های خود را از منابع غنی ملت کریم وبزرگوار کُرد توسط کارشناسان ودلسوزان وبا عنایت به نیازهای واقعی نسل کنونی کردستان تأمین نماید امّا با کمال تأسف عملکرد سیمای شما در کردستان با نیازهای مردم، اغلب مغایر ویا کم ارزش بوده ومی باشد واین موضوع از دید نقادان دانا وتیز بین پنهان نبوده ونیست .
من در این مکتوب مجالی ندارم تا به آسیب شناسی وعلل وادله ی آن بپردازم تنها به نمونه ای اشاره می کنم کـه به شدت آزرده ام نمودوآن دوربین مخفی سیمای شما که در ساعت 21مورخ18/4/ 87 پخش نمود دوربینی که در خرداد ماه 86 در سه راه بلوار ضیاءالدینی به سمت خودروهای متوقف پشت خط عابر پیاده ورانندگان وسرنشینان منتظر چراغ سبز ، زوم کرده بود من هم که می بایست سر وعده ای حاضر باشم نا گهان چند پسر آموزش ندیده ی اجیر شده با یک سطل گِل آب تمام شیشه ی جلوی خودروام را به گِل جهالت خود وتهیه کننده ی آن برنامه آغشته نمودند. بنده ضمن اعتراض شدید به رفتار آنان ، تنها خواسته ای که داشتم تماس با تهیه کننده ی برنامه بود تا مطمئن شوم از پخش آن تصاویر موهن جلو گیری خواهد کردکه با امتناع این افراد روبرو شدم بنابراین اجباراً با پلیس تماس گرفتم ، پلیس نیز به وظیفه ی خود عمل کرد وگزارشی از صحنه ی مزاحمت تهیه نمود وآنان را جهت انجام مراحل قانونی به پاسگاه شهرک سعدی منتقل کرد .
این افراد وقتی عرصه را برخود تنگ دیدند پس از دو ساعت با تهیه کننده به نام« .... » تماس گرفتند که به همراه یک نفر دیگر به پاسگاه آمد وکتبا ضمن عذر خواهی تعهد سپرد از پخش تصاویر برداشتی اجتناب کنـد و آن را امحا نماید اما پس از گذشت 13 ماه از ضبط این تصاویر نه تنها آن را حذف نکرده بودند بلکه اقدام به پخش آن نمودند. آیا تهیه کننده ی برنامه های شما به این زودی گذشت بنده را فراموش کردند ونه تنها اجازه ندادم در حضور پلیس ماشینم را بشویند بلکه آنان را بوسیدم وروانه ی خانه هایشان نمودم و.... راستی سیمای شما این گونه درس وفای به عهد و ادب و اخلاق وفرهنگ به مردم می دهد؟!
جناب رییس ! من حق خود را جهت پیگیری قضایی عن قریب محفوظ می دانم و این حق را دارم محتوای این نامه را در وبلاگ شخصی خود منتشر نمایم .
جناب رییس ! در اسلام ریاست به معنی اوج مسؤولیت می باشد وشما حق ندارید افراد تحت امر خود را آزاد بگذارید هر طور که مایل بودند باریختن گِل برسرِ مردم وگردوخاک پاشیدن بر روی آنان در پارک ها ومعابر ویا ریختن مواد سنگین مانند گچ در قالب توپِ بازی و در خواست از عابر بی خبر از فرهنگ سازی دوربین مخفی سیمای شما !! جهت شوت کردن به طرف فرد مورد نظر و ایجاد درد بسیار شدید واحتمال در رفتگی ویا شکسته شدن پای آنان صحنه های تمسخر آمیز تهیه کنند تا بلکه عده ای نادان با رؤیت آن شاد شوند وبه قول تهیه کننده ی شما فرهنگ سازی برای این ملت مظلوم نمایند!!!
شما چنین تصاویری را به علما ومراجع خود نشان دهید واز آن ها بپرسید آیا چنین برنامه هایی از مصادیق « لا یسخر قومٌ من قومٍ...» و « مزاحمت» و... هست یا خیر؟ یقین دارم با کمی انصاف حکم تحریم آن را آویزه ی گوشتان خواهند کرد.
سیمای شما درست در ساعتی که شبکه های سراسری و دیگر شبکه های استانی به پخش اذان و نماز جماعت می پردازند، مشغول پخش چنین برنامه های بی ارزش ویا ضد ارزش است . مردم آگاه و فهیم کردستان خوب می دانند سیمای شما تحت نام سیمای کردستان منعکس کننده ی اندیشه ها وعقایدی است که هیچ سنخیتی با بافت ملی و مذهبی آنان ندارد.
وشما هم، چنانچه صادقانه دقایقی به مسؤولیت خود نگاه کنید درک خواهی کرد کوچک ترین کاری که خُلقاً ملزم به انجام آن هستید این است که در همان برنامه به خاطر پخش چنین تصاویری پوزش بطلبند ودستور دهید در آینده نیز از تهیه و تولید وپخش مشابه آن اجتناب نمایند.
والسلام علی من اتبع الهدی
معد مردوخی
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
